Samenvatting
Piwi-druivenrassen – kruisingen die van nature resistent zijn tegen schimmels – gelden als een belangrijke stap richting duurzame wijnbouw. Ze verminderen het gebruik van fungiciden en helpen wijnboeren zich aan te passen aan klimaatverandering. Hoewel de Europese Unie het gebruik van resistente rassen binnen herkomstbenamingen toestaat, blijft Italië terughoudend. Piwi-variëteiten zijn er enkel toegestaan voor tafelwijnen en IGT, niet voor DOC en DOCG. Daardoor beslaan ze slechts 0,5% van het wijngaardareaal. In landen als Frankrijk, Duitsland en Zwitserland ligt dat aandeel aanzienlijk hoger. Onderzoekers en kwekers zoals Vivai Cooperativi Rauscedo werken aan nieuwe resistente varianten, onder meer van Glera (basis voor Prosecco) en Pinot Grigio. De hoop is dat opname in productieregels de doorbraak van duurzame wijnbouw in Italië versnelt.
Ons commentaar
Het artikel toont helder de paradox van de Italiaanse wijnsector: innovatief in onderzoek, maar conservatief in regelgeving. De focus op internationale rassen verklaart deels de terughoudendheid, gezien Italië’s sterke regionale identiteit. Toch lijkt de weerstand tegen Piwi vooral cultureel en institutioneel. Zonder opname in DOC/DOCG-regels blijft schaalvergroting uit. De komende introductie van Glera-varianten kan een kantelpunt betekenen.
Over de auteur
Giorgio dell'Orefice is journalist bij Il Sole 24 Ore en gespecialiseerd in agrofood en wijn. Hij schrijft analytisch en beleidsgericht, met aandacht voor marktdata. Zijn benadering is informatief en economisch onderbouwd, maar minder gericht op sensorische of culturele aspecten van wijn.
Over de uitgever
Il Sole 24 Ore is Italië’s toonaangevende financiële krant, gericht op economie, beleid en bedrijfsleven. De berichtgeving is doorgaans zakelijk en data-gedreven. Hierdoor ligt de nadruk vaak op marktimpact en regelgeving, minder op maatschappelijke of ecologische nuance.